Ieder najaar vindt de Week van het Leven plaats. Deze week wordt dan afgesloten met de Mars voor het Leven. Ik deel graag alvast een werkblad met jullie. Je kunt hem hier downloaden. Dit werkblad kan gebruikt worden bij Psalm 139.

Wat mij betreft is abortus geen onderwerp waar je pas mee begint wanneer kinderen richting de jongvolwassen leeftijd gaan. Willen we het ongeboren leven een stem geven, dan begint dat bij het onderwijzen van de kinderen die aan ons zijn toevertrouwd. Uiteraard wel op een manier die past bij hun leeftijd en leefwereld.

De basis is dat kinderen leren zich te verwonderen over en de waarde inzien van het ongeboren leven. Vervolgens is het belangrijk dat zij begrijpen dat een mensenleven begint op het moment van de bevruchting. Dit is in overeenstemming met wat bijna alle wetenschappers verklaren.Van daaruit kun je met zorgvuldig gekozen woorden uitleggen wat abortus inhoudt en waarom dit verkeerd is. Maar ook waarom het zo belangrijk is dat wij opkomen voor het ongeboren leven en ons tegen abortus uitspreken. Wat je daarbij wel of niet benoemt, hangt, net als bij andere gevoelige onderwerpen, af van de leeftijd en het kind zelf.

Zolang we leven in een land waar ongeboren kinderen niet veilig zijn, is zwijgen geen optie. Zwijgen hierover betekent kansen voor de vijand, kansen om onze kinderen de leugen te laten geloven. Leugens als: “het is maar een klompje cellen”, “abortus is een mensenrecht”, en “baas in eigen buik”. Zulke uitspraken zijn niet alleen onwaar, maar ook hard en liefdeloos.

Want de liefde handelt niet ongepast, zij zoekt niet haar eigen belang, zij kan geen abortus bedenken, want zij denkt geen kwaad en zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid (1 Kor. 13:5-6).

Aan opvoeders de taak om kinderen in en vanuit liefde de waarheid over dit onderwerp te onderwijzen.